Fantasiopligmata

UNE SAISON EN ENFER

Μια εποχή στην κόλαση (μτφ. Νίκος Σπανιάς 1980, εκδόσεις Γνώση)

Αν θυμάμαι καλά, κάποτε, ήταν η ζωή μου έκπα-

γλη γιορτή που άνοιγαν όλες οι καρδιές και όλα τα κρασιά κυλούσαν.

Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου.

Και τη βρήκα πικρή.

Και τη βλαστήμησα.

Οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη. Δραπέτευσα.

Ω Μάγισσες, Μιζέρια, Μίσος, εσείς θα διαφυλά-

ξετε τον θησαυρό μου.

Κατόρθωσα να σβύσω από το λογικό μου κάθε ελ-

πίδα ανθρώπινη.

Μ’ύπουλο σάλτο, χύμηξα σα θηρίο πάνω σ’όλες

τις χαρές να τις σπαράξω.

Επικαλέστηκα τους δήμιους να δαγκάσω, πεθαί-

νοντας, τα κοντάκια των όπλων τους.

Επικαλέστηκα κάθε Οργή και Μάστιγα να πνιγώ,

στο αίμα, στην άμμο.

Η απόγνωση ήταν ο θεός μου.

Κυλίστηκα στη λάσπη.

Στέγνωσα στον αέρα του εγκλήματος.

Ξεγέλασα την τρέλλα.

Κι’η άνοιξη μου προσκόμισε το φρικαλέο γέλοιο

του ηλίθιου.

Μα τώρα τελευταία, πριν τα τινάξω για τα καλά,

λέω ν’αποζητήσω το κλειδί του αρχαίου συμποσίου

μήπως βρω ξανά την όρεξη μου.

Το κλειδί αυτό είν’η συμπόνοια.

Η έμπνευση τούτη δείχνει πως ονειρεύτηκα.

“Θα μείνεις ύαινα…” κ.τ.λ. ολολύζει ο διάβολος:

και με στεφανώνει με πλήθος ιλαρές παπαρούνες.

“Φτάσε στο θάνατο μ’όλες τις αχαλίνωτες ορέξεις

σου, τη φιλαυτία σου,  και κάθε ασυγχώρητο αμάρ-

τημα!” Άχ! Απηύδησα.

Αλλά, Σατανά, φίλτατέ μου, να χαρείς, όχι βλο-

συρές ματιές. Περιμένω μερικές βδελυρότητες, ανα-

δρομικά.

Ωστόσο, για σας, τους εραστές της απουσίας του

περιγραφικού ή διδακτικού ύφους σ’έναν συγγραφέα,

για σάς αποσπώ τις λίγες ελεεινές αυτές σελίδες από

το σημειωματάριο ενός κολασμένου.

–